Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/1301 K.2024/17835

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı Kanun'un 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, başvuru yapılacak mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup sanığın yüzüne karşı verilen karar için yasa yoluna başvurunun tefhimden itibaren başlayacağı açıkça belirtilmeyerek,

yanıltıcı olacak biçimde “tebliğden itibaren” denilmesi ve başvurulacak kanun yolunun temyiz yerine istinaf olarak gösterilmiş olması nedenleriyle sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin süresinde yapıldığı kabul edilip temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 265/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca, suç tarihi dikkate alınarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin durma süresi de gözetildiğinde, karar tarihinden önce, suçun tabi bulunduğu 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR