KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/1367 E., 2026/3221 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/588 E., 2023/805 K.
- Suç
- Cumhurbaşkanına hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
373 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlemediğine, tanık olarak beyanı alınan .... ile sanık arasında husumet bulunduğuna, cezalandırılmaya yeterli delilin bulunmadığına yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;
1.Dosya kapsamından; sanık hakkında aynı olay nedeniyle kolluk görevlileri ve .... ile ....'ye yönelik hakaret suçlarından Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/326 E. sayılı dosyasının olduğunun anlaşılması, Cumhurbaşkanına hakaret suçu ile birlikte basit hakaret ve kamu görevlilerine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarının işlendiğinin kabulü halinde, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi karşısında, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesi dosyasının akıbeti araştırılıp delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2.5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, suçun işlendiği tekel büfesinde aleniyet ögesinin oluşup oluşmadığı yönünde değerlendirme yapılmadan, eksik incelemeyle karar verilmesi,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/1367, K. 2026/3221, 12 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama