Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/1407 K.2026/2738

Yapılan ön inceleme neticesinde; hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, paylaşımın sanığa ait olmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, cezalandırmaya yeterli delile dosya kapsamında ulaşılmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

Sanığın savunmasında, paylaşımın kendisine ait olmadığını, hesabının çalınmış olabileceğini belirtmesi, emniyet birimlerince düzenlenen 18.10.2019 tarihli raporda, suça konu edilen paylaşıma, kapalı grupta yapılmış olması nedeniyle ulaşılamadığının, 12.01.2023 tarihli raporda ise sahte hesap ya da profil kullanılmış olabileceğinin, belirtilmiş olması, dosyada ihbar ekinde gönderilen ekran görüntüsü dışında sanığı suçlayıcı nitelikte bir delilin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığı halde yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

VI. KARAR