Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/1423 K.2024/2345

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün, kasten yaralama suçundan ise aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her iki mahkûmiyet hükmü yönünden de 53 üncü madde ile 58 inci maddeler uyarınca hak yoksunluğu ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, olayda asıl kendisinin yaralandığına ve mağdur olduğuna, hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, bu ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması talebine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, aralarında önceye dayalı husumet bulunan katılan ... S.'nin ailesinin bahçeye sofra kurması sebebi ile aralarında çıkan tartışma sırasında katılana alenen hakaret ve ısırmak suretiyle kasten yaralama suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıdaki bozma sebepleri dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1.5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi,

dosya kapsamındaki tüm beyanlardan, hakaret eyleminin katılanın ailesinin evlerinin bahçesinde sofra kurması nedeniyle çıkan tartışmada gerçekleştiği, tarafların evlerinin yan yana olduğu ve duvarla ayrıldığının anlaşılması karşısında, beyanlarda geçen bahçenin özellikleri ve aleniyet unsurunun oluşması için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı açıklanmadan, yetersiz ve dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçeyle eylemin sokakta işlendiği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasına göre artırım yapılması, 2.5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması halinde her iki suç yönünden.

7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle karar, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR