Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/2060 K.2026/3734

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbiri uygulanması kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; cezai ehliyeti bulunmayan sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; mahkumiyet hükmü verildikten sonra ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek hüküm fıkrasında çelişkiye düşüldüğüne yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümde doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken önce hapis cezası şeklinde mahkumiyet hükmü kurulup sonra ceza verilmesine yer olmadığına yönelik karar verilmesi dışında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan ceza tayinine ilişkin kısmının çıkarılarak ve "5271 sayılı Kanun'un 223/3-a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,