Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/2196 K.2026/3804

Yapılan ön incelemede sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın yokluğunda karar verildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, sanığın ikrarında yer alan sadece aleyhe kısımlar esas alınarak değerlendirildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, katılan ve şikayetçi polis memurlarının aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunmaları, tanık beyanları ve olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın duruşmaya, hükmün açıklanacağı ihtarını içeren davetiyenin bildirdiği son adresinde 18 yaşından büyük olan oğlu ...'e tebliğ edilerek davet edildiği ancak duruşmaya gelmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

1.Hakaretin karşılıklı olduğu ve katılan polis memurunun sanığa hakaret ettiğinden bahisle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesine karşın sanık hakkında karşılıklı hakaret nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanığın eylemini birden fazla görevliye karşı işlediği kabul edilmesine karşın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR