KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/2373 E., 2026/3986 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/3530 E., 2023/2947 K.
- Suçlar
- Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Ret, bozma
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan verilen hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret, kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararlarına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; suçlamayı kabul etmediğine olay ile ilgisinin bulunmadığına, atılı suçları işleyen kişinin inceleme dışı sanık ... olduğuna, beraatine karar verilmesine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Kamu Malına Zarar Verme Suçları Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen kararların 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/2373, K. 2026/3986, 24 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama