Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/2581 K.2026/6809

Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz başvurusuna konu hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince karar kaldırılıp aynı Kanun'un 125/3-a. c maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; atılı suçu işlemediğine, tanığın katılanın yanında çalışması nedeniyle tarafsız olamayacağına, iddiaların hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, eşinin tanık olarak dinlenmesi gerektiğine, Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın kastının yoğunluğu dikkate alınarak üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerekirken eksik ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamı uyarınca Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde olduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

sanığın hakaret eylemini aleni olmayan apartman içerisinde gerçekleştirmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbiki ve hükümde sadece 2. kez tekerrüre esas alınması gereken ... 25. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2019/218 Esas, 2021/104 Karar sayılı ilamı gösterilmesi gerekirken ayrıca bu ilamda tekerrür uygulanmasına neden olan karar da gösterilerek karışıklığa sebep olunması dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303/1-h maddesi gereği, hüküm fıkrasından "5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmasına'' ilişkin kısım çıkarılarak sanık hakkında verilen sonuç hapis cezasının uygulamaya göre '' 1 yıl 10... gün'' e indirilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm kısmının B-5 maddesinin tamamı çıkartılıp yerine '' Sanığın ...

25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/218 Esas, 2021/104 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan almış olduğu 5 ay hapis cezasının 22.04.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, cezasının TCK'nın 58. maddesi gereğince 2. kez tekerrür hükümleri uyarınca çektirilmesine ve cezanın infazından sonra Denetimli Serbestlik Tedbiri Uygulanmasına'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca ...