Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/3083 K.2026/5963

Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar hakkında. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Hakaret suçundan verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın hakarete uğradığına ve darp edildiğine, olayın asıl mağdurunun sanık olduğunun tanık anlatımları ile de doğrulandığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'un temyiz istemi; şikayetçilerin olay çıkarmaya çalıştığına, şikayetçilerin soyut beyanı dışında mahkumiyete yeterli delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine, sanıkların savunmalarına, katılan anlatımlarına ve olay tutanağına göre, sanık ... müdafii ile sanık ...'un diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak.

1. Sanıkların katılanların kendilerini darp ettiklerini savunmaları, tanıklar A.E.B, U.G. ve A.Ç.'nin anlatımları ve sanıkların adli rapor içeriklerinin de bu hususu doğrulaması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak sonuca göre sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2. Mağdur sayısı dikkate alındığında hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Sanık ...'un hakaret suçunu kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 125/3. maddesinin (a) ve (c) bentlerindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği dikkate alınarak, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.

Görevi yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafii ve sanık ...'un temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ... müdafii ve sanık ...'un temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanıklar hakkında yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinin gözetilmesine¸, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Manisa