Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/3448 K.2026/5885

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık ... hakkında; görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında hakaret ve sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, sanığın suç kastının bulunmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte eylemin görevi yaptırmamak için direnme niteliğinde olmayıp basit yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiğine ve tekerrür hükümlerinin hatalı uygulandığına yöneliktir.

Sanık ...'nin temyiz istemi, kendisinin sanık ...'u sakinleştirmek için olay yerinde bulunduğuna, eyleminin sanık ...'un mağdur polis memurlarına saldırması ve hakaret etmesini engellemek amacıyla araya girmekten ibaret olup bu hususun kamera kayıtları ile sabit olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Olay tutanağı, mağdur beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanıkların atılı suçu işlediklerine ve sanık ...'un ikinci kez mükerrir olduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmakla temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı.

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık ...'nin tekerrüre esas alınan ilamında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış, Sanık ... hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,

tekerrüre esas alınan ilamda yer alan suç adının "kasten yaralama" yerine "hükümlü ve tutuklunun kaçması" olarak gösterilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A.

Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ...

Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, C. Sanık ...

Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmından "hükümlü ve tutuklunun kaçması" ibaresi çıkarılarak, yerine "kasten yaralama" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğnameye aykırı olarak,