Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/3449 K.2025/3432

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, bozma üzerine sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığına, sanığın nakliye işi ile geçimini sağladığına, göçmen kaçakçılığı işinin gereği olan bağlantılarının bulunmadığına, maddi menfaat elde etmediğine, bu kapsamda suçun yasal unsurlarının oluşmadığına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Olay yakalama üst arama muhafaza altına alma ve görgü tespit tutanağı, tanık beyanları ve sanığın 300 TL karşılığında A. D. isimli kişinin işçi nakliye etme teklifini kabul ettiğine dair savunması karşısında maddi menfaat unsurunun gerçekleştiği ile sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Mahkemece kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, cezayı aleyhe değiştirme yasağının uygulanması sırasında ilgili kanun maddesinin "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi" yerine "5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi" olarak gösterilmesi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından "Ancak istinaf yasa yoluna sanık aleyhine başvuru yapılmamış olduğundan, 'CMK Madde 283 – (1) İstinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulmuşsa, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz.' hükmü gereğince" ibaresi çıkartılıp yerine “1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirme yasağı gözetilerek" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,