Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/3526 K.2025/7795

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, göç idaresinin cevabi yazısına göre araçta yakalanan şahısların daha önceden geçici koruma statüsünde oldukları bu nedenle göçmen vasıfları bulunmadığından atılı suçun oluşmayacağına ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, sanığın diğer sanığı tanımadığına, araç her ne kadar sanık ... adına kiralanmış gözükse de sanığın sözleşmede imzasının bulunmadığına, sanığın araçta olduğuna ve olay yerinden kaçtığına ilişkin her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, araçta yakalanan şahısların göçmen vasıflarının bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, olay ve yakalama tutanağı, teşhis tutanağı, araç kiralama sözleşmesi örneği ve aracı kiralayan Mustafa Menefihi isimli şahsın kolluk görevlileri tarafından tutanağa bağlanan beyanı, sanık ...'in soruşturma aşamasında araçta sanık ... ile birlikte olduklarını beyan etmesine karşın kovuşturma aşamasında beyanından dönmesinin suçtan kurtulmaya yönelik olması karşısında, sanıkların iştirak halinde ülkemize yasal olmayan yollardan girmiş ve suç tarihinde geçiçi koruma statüleri bulunmayan Suriye uyruklu göçmenleri, Gaziantep ilinden Konya ve Antalya illerine nakletmeye çalışmak suretiyle göçmen kaçakçılığı suçunu işlediklerinden bahisle haklarında mahkumiyet kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ...'in adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmasına karşın hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3 üncü maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olayda iki sanığın iştirak halinde suçu işledikleri kabul edilmesine karşın, adı geçen Kanun'un 79 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan en üst sınırdan artırım yapılması suretiyle hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR