Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/3716 K.2024/7908

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. ...

Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.02.2024 tarihli ve 94660652-105-04-3790-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/22420 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/22420 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2021/8956 Esas, 2021/13803 Karar sayılı ilâmında yer alan '' ... mağdurun 11/10/2018 tarihli duruşmada usulüne uygun olarak şikâyetten vazgeçmiş olması ve kararın kanun yararına bozmaya konu edilmiş olması karşısında, sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, TCK’nın 73/4 üncü ve CMK’nın 223/8 inci maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerekirken, şikâyetten vazgeçme beyanı dikkate alınmadan kurulan mahkumiyet hükmü hukuka aykırıdır. ...

BOZULMASINA, ..." şeklindeki açıklama nazara alındığında, Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 125/1 inci maddesinde düzenlenen hakaret suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikâyete tâbi olduğu, mağdurun 12.05.2017 tarihli dilekçesi ile şikâyetten vazgeçtiği, suça sürüklenen çocuğun ise 07.04.2016 tarihli duruşmada şikâyetten vazgeçilmesi halinde bunu kabul ettiğine dair beyanda bulunduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 73/4-6 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 inci maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 131 inci maddesinin birinci fıkrasında “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği, Aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda; mağdurun 12.05.2017 tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçmesi ve suça sürüklenen çocuğun 07.04.2016 tarihli talimat mahkemesindeki duruşmada şikayetten vazgeçme olursa kabul ettiğini beyan etmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince, şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, hakkında mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca karardaki hukuka aykırılık, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle.