Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/379 K.2026/3634

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri; suça konu eylemin savunma dokunulmazlığı ve eleştiri sınırları içerisinde kaldığında, soruşturma ve kovuşturma aşamasında adli yargılanma hakkının ve savunma dokunulmazlığının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, suça konu dilekçe içeriği ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı, adil yargılanma ve savunma haklarının ihlalini doğuran şartların somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki ilam yönünden ek karar ile infazının durdurulmasına karar verilerek istinaf yasa yoluna gönderildiği, kararın suç tarihinden sonra 04.07.2024 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı; ancak adli sicil kaydında tekerrüre esas başka sabıkalarının da bulunması karşısında bu hususunun infaz sırasında gözetilebileceği anlaşılmakla, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR