KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/4162 E., 2025/7872 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/3220 E., 2024/89 K.
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında, imar kirliliğine neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan duruşmalı inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık 23.01.2024 tarihli temyiz dilekçesinde yıkım bedelini ödediğini belirterek mahkumiyet kararının yeniden incelenmesi talebinde bulunmuştur.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 tarih ve 2017/18-684 Esas, 2018/479 sayılı kararı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 184/5. maddesi uyarınca ruhsatsız binanın yıkılarak eski hale getirilmesi halinde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanabileceği, ancak bina belediye tarafından yıkılmış ise yıkım masraflarının iradi olarak karşılanması gerekmektedir.
Bu açıklamaya göre somut olayda, ruhsat almaksızın bina yapan sanığın temyiz dilekçesi ekinde yıkım bedelini ödediğine ilişkin makbuz ibrazı karşısında; yıkım masraflarının sanık tarafından ilgili belediyeye ödenip ödenmediğinin araştırılarak sonucuna göre hukuksal durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/4162, K. 2025/7872, 29 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama