Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/4519 K.2025/3433

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece bozma üzerine sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Tebliğname'de zamanaşımını kesen son işlem olan 17.03.2016 tarihinden itibaren 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmesi sebebiyle hükmün bozulması gerektiği düşüncesi belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, katılana hakaret etmediğine ve yalnızca katılan beyanı ile cezalandırıldığına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını kesen 17.03.2016 tarihli mahkumiyet kararı üzerinden aynı Kanun'un 66/1-e maddesi 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi geçmeden 27.02.2024 tarihli mahkumiyet kararı ile dava zamanaşımının yeniden kesildiği anlaşılmakla Tebliğname'deki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Katılan beyanları ve bu beyanları doğrulayan tanık S. K.'nin anlatımları çerçevesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR