Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/4635 K.2025/12158

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü, Bölge Adliye Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 79/3. maddesi uyarınca yapılan artırım oranı 1/6 olarak uygulanmak suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi özetle; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemediklerine, Yerel Mahkemenin yetersiz gerekçe ile hükümler kurduğuna, Malen sorumlu vekilinin temyiz istemi özetle; malen sorumlunun iyiniyetli 3. kişi olduğuna ve suçtan menfaat sağlamadığına, müsadere kararının kaldırılması gerektiğine, Usul ve Yasaya aykırı olan hükümlerin bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Malen sorumlu vekili ve sanıklar müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'nun 54/3. maddesindeki, “Suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında, müsaderesine hükmedilmeyebilir.” biçimindeki düzenleme karşısında; suça konu araç sahibinin iyiniyetli 3. kişi olup olmadığı, aracın müsaderesinin suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurup doğurmayacağına dair somut bir değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle müsadere kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur

IV. KARAR