Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/502 K.2024/15202

Yapılan ön inceleme neticesinde; Şikâyetçilerin 30.06.2022 ve 10.10.2022 tarihli dilekçeleriyle şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan ettikleri, bu itibarla şikâyetçiler vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı, Sanığın temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; şikâyetten vazgeçme sebebiyle hakkında lehe hükümlerin uygulanması ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. Şikâyetçiler vekilinin temyiz istemi özetle, şikâyetten vazgeçme sebebiyle vekillik görevinin sona erdiğine ve vekalet ücretine hükmedilmesinin usulsüz olduğuna dairdir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, mağdurların şikayetten vazgeçmeleri dolayısıyla katılma kararının geçersiz kaldığı hususu gözetilmeden sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Şikâyetçiler vekilinin Temyiz İstemi Yönünden,

Şikâyetten vazgeçme nedeniyle, katılma kararının hükümsüz kaldığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı Kanun'un 317. maddeleri uyarınca şikayetçiler vekilinin, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz istemi Yönünden,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından vekalet ücreti tayinine ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,