Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/5145 K.2026/4736

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kolluk ekipleri tarafından gerçekleştirilen bilgi alma işlemlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık tarafından ikrar edilen hakaret eyleminin haksız bir fiile tepki olarak işlendiğine, olayda aleniyet unusurunun bulunmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ikrarı, mağdurların beyanları, tanık anlatımı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediğine, yasal koşulları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanmamasına ilişkin sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, sanığın eyleminin sokağa çıkma yasağının olduğu gün sokakta gerçekleştiği anlaşılmakla, aleniyetin nasıl gerçekleştiği açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile anılan Kanun maddesinin uygulanması,

Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR