Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/5340 K.2024/10508

Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre, temyiz talebinde bulunan katılan ...'in hüküm tarihinden sonra 24.02.2018 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, ölenin mirasçılarının da gerekçeli kararın tebliğine rağmen kararı temyiz etmedikleri belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, O yer Cumhuriyet savcısının hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A.Şikayetçinin Temyiz İsteği Yönünden Katılanın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre hükmün temyizinden sonra 24.02.2018 tarihinde vefat ettiği, 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, ölenin mirasçılarının da karar tebliğine rağmen şikâyetçinin haklarını takip etmek üzere davaya katılmadıkları belirlenmiştir. B.

O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Nedenleri Yönünden 1.Sanıkların yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125/1-4 ve 106/2-c. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların 22.10.2015 tarihli savunmaları olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

1.Şikayetçinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik şikâyetçinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1.