Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/5345 K.2026/511

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanın kendisinin tez danışmanı olmasına rağmen üzerine düşen görevleri yerine getirmediğine, atılı suçlamaları kabul etmediğine, hakaret içerir mailler atmadığına, maillerin incelenmesinde de bu durumun görüleceğine, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın savunmalarına, katılan ...'nın beyanları ile mail içeriklerine göre sanığın mahkumiyetine ve sanığın rızasının bulunmaması nedeniyle hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak,

Sanığın aşamalarda katılanın kendisine tez danışmanı olarak atanmasına karşın sorumluluklarını yerine getirmediği, kendisini yönlendirmediği, gönderdiği maillerine dönüş yapmadığı şeklinde savunmada bulunmuş olması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR