Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/5369 K.2025/4991

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, suç tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımının dolduğuna, bozma ilamına aykırı olarak yine aynı şekilde gerekçesiz karar verildiğine, kolluk görevlilerinin kışkırtıcı ajan gibi hareket ettiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle duran sürede gözetildiğinde olağanüstü zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde bulunmamıştır. Ancak;

1.Mağdur ve sanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarında sanığın kiraladığı evin giderlerini ortak karşıladıklarını ve birlikte burada ikamet ettiklerini, fuhuş yaptıklarını ancak birbirlerine müşteri temin etmediklerini ve müşterileriyle genellikle otellerde görüştüklerini beyan etmeleri,

07.03.2012 tarihli olay tutanağında kolluk görevlilerinin eskort sitesindeki ilanda yazan ve irtibata geçtikleri telefon hattının suça konu adreste ele geçmemesi ve sanığın bu hattı kullanan ... takma isimli temyiz dışı sanık ...'ın hem kendisine hem de mağdura müşteri temin ettiğini beyan etmesi nedeniyle kolluk görevlilerinin irtibata geçtiği şahsın temyiz dışı sanık ... olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın mağdurun fuhuş yapmasına ne suretle aracılık ettiği denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre de, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mağdurun birden fazla fuhuş yapmasına aracılık yapılması şeklindeki eylemlerinde ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği hususunun gözetilmemesi, Hukuka aykırı olarak görülmüştür.Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR