Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/646 K.2026/2401

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübjektif tanık beyanlarına itibar edildiğini, eksik inceleme neticesinde hüküm tesis edildiğini, sanığın tahrik altında suça konu ifadeleri söylediğini ve yetersiz gerekçe ile lehe hükümlerin uygulanmadığını ileri sürerek sanık hakkındaki kararın bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesindeki takdiri indirim nedenleri ile 51. maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, ayrıca sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması koşulları oluşmadığından sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip anılan Kanun'un 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de dikkate alınarak, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mükerrir olmayan sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe ve hangi zorunlu toplumsal ihtiyaca karşılık geldiği gösterilmeden ve orantılılık ilkesine aykırı olarak temel cezanın hapis olarak tercih edilmesi,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR