Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/650 K.2026/3991

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına mahkumiyete yeter kesin delil bulunmadığına ve mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın mahkumiyetine dair mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığından bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2022 tarih, 2021/528 esas ve 2022/512 karar sayılı ilamında, aynı sanığın kamu görevlisi katılanlara karşı suç tarihinde işlediği kamu görevlisine hakaret eylemi nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulması ve incelemeye konu dava dosyasının suç tarihi olan 26/05/2021 tarihinin de bu aralıkta bulunduğunun anlaşılması karşısında, ilgili dava dosyası getirtilip incelenerek, mümkün olması halinde dosyaların birleştirilmesi, mükerrer yargılamanın önüne geçilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilerek TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR