Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/6611 K.2024/10520

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suça konu sözlerin hakaret suçunu oluşturmadığı, iddiaya konu hakaret sözünün katılana yönelik olmadığı, alt sınırdan ceza tayin edilirken belirtilen gerekçelerle lehe hükümlerin uygulanmamasına dair gerekçeler arasında çelişki bulunduğu, adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı karşısında; suça konu sözlerin bir bütün olarak değerlendirildiğinde katılana yönelik sarfetmediği anlaşılmakla beraati yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR