Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/6940 K.2024/10522

Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan verilen mahkumiyet kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve KYB-2024/58368 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin.

Benzer bir olayla ilgili olarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli ve 2021/2-35 esas, 2021/473 karar sayılı ilâmında, "...Gece vakti nitelikli hırsızlık suçundan yargılanan sanıklar ... ve ...’a, suçun nitelikli hâli dikkate alınmak suretiyle zorunlu müdafi atanması gerektiği sonucuna ulaşılmakla birlikte, yargılama ve hüküm tarihi itibarıyla Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairece, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca zorunlu müdafi atanması için suçun temel şekli bakımından öngörülen hapis cezasının alt sınırının gözetilmesi gerektiğinin kabul edildiği,

bu bağlamda suçun nitelikli hâlleri de dikkate alınarak müdafi atanması hususundaki Yargıtay Ceza Genel Kurulu veya Daire içtihatlarındaki değişimin sanıkların yargılanıp hükümlerin kesinleştiği tarihten sonraki kararlarla değiştiği, mahkeme içtihatlarındaki değişimlerin ise olağanüstü kanun yollarına başvurma ... tanımadığı kabul edilmelidir...” şeklinde yer alan açıklamalar ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150. maddesinin 2 ve 3. fıkralarında yer alan " ...

(2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir.

(3) Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır..." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, Saray (Van) Asliye Ceza Mahkemesince 15/03/2023 tarihinde verilen ve 08/09/2023 tarihinde kesinleşen anılan kararda, göçmen kaçakçılığı suçunun nitelikli halinden hüküm kurulduğu ve bu halde 5237 sayılı Kanun'un 79/1-a ve 79/2-b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olduğu cihetle; sanığa zorunlu müdafii atanması gerekirken atanmayarak savunma ... kısıtlanmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında yer alan " ... (2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir. (3) Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır..." şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasında 7445 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile yapılan ve 05.04.2023 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı maddenin ikinci fıkrasının (b) bendinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olduğu, ancak suç tarihinde anılan kanun maddesinin suçun nitelikli halleri de dikkate alındığında alt sınırının 5 yıl olması karşısında; sanığa istemi aranmaksızın bir müdafii görevlendirilmesi zorunluluğu bulunmadığından kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR