Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/7138 K.2024/17989

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince ayrı ayrı kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme yapıldığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Hakaret eylemlerini, kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı olayın devamı niteliğindeki davranışlarla, birden fazla katılana karşı gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında tek hüküm kurulup, belirlenecek temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mağdur sayısı da dikkate alınıp artırılması gerekirken, ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2. Kabule göre de;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesine göre, uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve UYAP üzerinden yapılan incelemede söz konusu ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılarak uzlaştırmanın gerçekleşmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı anlaşıldığından, sanığın başkaca tekerrüre esas sabıkasının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR