Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/7214 K.2025/3282

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın göçmen kaçakçılığı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, cezalandırmaya yeterli derecede dosyada delil bulunmadığına, alınan ifadelerin çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, hukuka aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu suçtan cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, temyiz istemine itibar edilmemiştir.

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

3 yıl hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezası olarak tayin edilen temel cezada, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında netice cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken hataya düşülerek netice ceza 1 yıl 3 ay hapis ve 1 gün karşılığı adli para cezası olarak eksik tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR