Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/7260 K.2024/13115

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 125/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu

74. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2015 tarihli ve 2014/889 Esas, 2015/554 sayılı kararının Dairemizin 28.06.2022 tarihli ve 2020/16552 Esas, 2022/16200 sayılı ilâmı ile basit yargılanma usulünün uygulanması ile ilgili değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğundan bahisle bozulmasını müteakip, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın aynı suçlardan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 125/1, 62, 52/1-2 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri gereğince 2.240,00 ve 1.120,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu

22. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2023 tarihli ve 2022/655 Esas, 2023/951 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 gün ve 2024/68403 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine konu eşe karşı kasten yaralama ve hakaret suçları için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu nazara alındığında, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesine ilişkin zamanaşımını kesen son işlem olan İstanbul Anadolu

74. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2015 tarihli kararını müteakip, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 28/06/2022 tarihli bozma ilâmından sonra yapılan yeni yargılama sonucunda verilen İstanbul Anadolu

22. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2023 tarihli kararına kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, anılan suçlardan açılan kamu davası hakkında düşme kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı TCK'nın 66/1. maddesinde: “1- Kanunda başka türlü yazılmış olan hâller dışında kamu davası; a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz yıl, b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi beş yıl, c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıl d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda on beş yıl, e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl geçmesiyle düşer.” hükümleri yer almıştır.

Aynı Kanun'un 67. maddesinde ise: “(1) Soruşturma ve kovuşturma yapılmasının, izin veya karar alınması veya diğer bir mercide çözülmesi gereken bir meselenin sonucuna bağlı bulunduğu hâllerde; izin veya kararın alınmasına veya meselenin çözümüne veya kanun gereğince hakkında kaçak olduğu hususunda karar verilmiş olan suç faili hakkında bu karar kaldırılıncaya kadar dava zamanaşımı durur.

(2) Bir suçla ilgili olarak; a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi, b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi, c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi, d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi halinde, dava zamanaşımı kesilir. (3) Dava zamanaşımı kesildiğinde, zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlar.

Dava zamanaşımını kesen birden fazla nedenin bulunması halinde, zamanaşımı süresi son kesme nedeninin gerçekleştiği tarihten itibaren yeniden işlemeye başlar. (4) Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar.” hükümleri yer almaktadır. İncelenen somut olayda. Sanık ...'ün 15.07.2014 tarihinde işlediği hakaret ve kasten yaralama suçları nedeniyle İstanbul Anadolu

74. Asliye Ceza Mahkemesince kovuşturma yapılarak 16.09.2015 tarihinde mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozulmasına karar verildiği ve bozma sonrası yapılan yargılamada İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza mahkemesince 16.11.2023 tarihli mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecinde zamanaşımı süresini kesen iki mahkumiyet kararı arasında olağan dava zamanaşımı süresi olan 8 yıllık sürenin dolmasıyla 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanığın üzerine atılı suçlardan kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükümleri kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2023 tarihli ve 2022/655 Esas, 2023/951Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,