Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/7768 K.2025/7942

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, sanık hakkında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etmek istediğine, dosyanın yeniden incelenerek beraatine karar verilmesi talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına, sanığın savunmalarına, katılanlar ..., ..., ..., ... ile ...'nun aşamalardaki beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediğine, sabıkalı geçmişi ve yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62., 51. ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı nedeniyle, sanık hakkında verilen cezanın 22 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 22 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi" dışında isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. KARAR