Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/8299 K.2024/16637

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sözlerin yalnızca mahkeme başkanına yönelik olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/69 Esas, 2006/122 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin adli sicil kaydında 27.03.2008 olarak göründüğü, uyap sisteminden yapılan araştırmada söz konusu ilama ilişkin Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 27.03.2008 tarihli kararı ile bozulduğunun anlaşılması karşısında kesinleşme ve infaz tarihlerinin ve başkaca tekerrüre esas sabıkasının olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin ve seçenek yaptırımlardan hangisinin seçileceği ve bireyselleştirmenin bunun sonucuna göre gözetilmesi zorunluluğu hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi