Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/97 K.2025/7907

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen adli para cezasına ilişkin mâhkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan duruşmalı inceleme neticesinde anılan hükmün kaldırılmasına ve sanığın hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığını ve yüksek ceza miktarı belirlenerek mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek hakkındaki mâhkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirimin uygulandığı ve diğer lehe hükümler yönünden ise sonuç ceza miktarı itibarıyla kanuni koşulların oluşmadığı anlaşıldığından, lehe hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına dair kararda isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR