Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/1045 K.2025/6588

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20/01/2025 tarih ve 94660652-105-25-27385-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9656 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9656 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Görevi yaptırmamak için direnme" başlıklı 265/1. maddesinin.

"Kamu görevlisine karşı görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanan kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde olduğu, Dosya kapsamına göre, Erzurum

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2022 tarihli kararıyla sanıkların işledikleri iddia olunan hakaret suçunun görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olduğundan bahisle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurlarının tehdit ve kasten yaralama suçlarının basit nitelikteki halleri olduğu gibi karar verilmesine yer olmadığına dair kararın itiraz kanun yoluna da tabi olmadığı, diğer yandan Mahkemesince bahse konu karar bakımından bir kanun yolu belirtilmediği, dolayısıyla da Erzurum

1. Ağır Ceza Mahkemesince itiraz incelemesi yapılmasının mümkün olmadığı hususu gözetilmeyerek görevsiz mercii tarafından yapılan itiraz incelemesi sonunda, Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2022 tarihli kararının kaldırılması neticesinde yargılama yapılmak suretiyle sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini açıklayarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir.

Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak, Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Buna göre hâkim veya mahkemece verilen karar veya hükümlerin kanun yararına bozma konusu yapılabilmesi için istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmesi gerekmektedir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde: sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararları verildiği, sanık ... hakkında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanıklar ... ve ...'in 17.05.2024 tarihli dilekçeleri ile kararı istinaf ettikleri, istinaf dilekçesi nedeniyle gerekli işlemlerin yapılması gerektiğinden, sanık ... hakkında verilen hükmün de itiraza tabi olduğu anlaşıldığından,

sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen kararların henüz kesinleşmediği anlaşılmakla, bu aşamada kanun yararına bozma yoluyla incelenmesi olanaklı görülmemiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR