Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/11094 K.2026/1931

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi ; maddi menfaat temin etmediğine, suç kastı bulunmadığına , araca kaç kişi bindiğini bilmediğine , onur kırıcı muamele söz konusu olmadığına ilişkindir. 2. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; göçmen sayısı, suçta kullanılan aracın niteliği ve taşıma biçimi dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 79/2-b maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine, sanık savunması, olay tutanağı ve göçmen şahısların beyanları karşısında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanığın diğer temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak.

Suçta kullanılan aracın niteliği ve yolcu kapasitesi , araçta bulunan kişi sayısı, yolculuk sırasında kaza yapılarak 7 göçmen şahsın yaralanması birlikte değerlendirilerek, taşıma esnasında hayati bakımdan bir tehlike oluşup oluşmadığına ilişkin teknik bilirkişi raporu aldırılarak sonuca göre 5237 sayılı Kanun'un 79/2-a maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR