Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/11118 K.2026/1832

Sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyetine dair yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.11.2025 tarihli ve KYB-2025/126302 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin. "1-Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10/05/2022 tarihli ve 2020/27277 esas, 2022/8825 karar sayılı ilâmında yer alan "...sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması koşullarının tartışılması kesinleşen mahkumiyet kararı bulunması halinde ise sanık hakkında belirlenecek cezadan söz konusu kesinleşen karardaki ceza miktarının mahsup edilmesi gerekmekte ise de.

14/06/2015 tarihinde işlenen eylemle ilgili verilip kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı henüz hukuken varlık kazanmadığından, söz konusu davanın incelemeye konu dava ile bu aşamada birleştirilmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin cezanın hükmolunacak cezadan indirilmesine imkân bulunmadığının anlaşılması karşısında..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, sanığın aynı mağdura karşı işlediği hakaret suçundan yapılan yargılamada Samsun

10. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2022 tarihli ve 2019/1306 esas, 2022/440 sayılı kararıyla 56 gün karşılığı tayin olunan 1.120,00 Türk lirası adli para cezasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakıldığı, anılan kararın itiraz edilmeksizin 15/06/2022 tarihinde kesinleştiği, anılan dosyada suç tarihinin 01/06/2019, iddianame düzenlenme tarihinin 03/12/2019 olduğu, inceleme konusu dosyada ise suç tarihinin 17/11/2019, iddianame düzenlenme tarihinin 18/06/2020 olduğu tespit edilerek,

eylemlerin zincirleme suç kapsamında kaldığı gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak daha sonra mahsup işlemi yapılmış ise de, diğer davaya konu olan fiil nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması sebebiyle, mevcut durumda böyle bir uygulama yapılabilme olasılığının bulunmadığı,

ancak açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması halinde kurulacak hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca ek ceza verilmesinin dikkate alınması için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen mahkemeye durumun bildirilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması ve daha sonra mahsup işlemi yapılmasında, 2-Kabule göre de sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca belirlenen 112 gün adli para cezasından,

aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulandığında 93 gün adli para cezasına hükmolunması gerekirken 95 gün adli para cezasına hükmedilerek 740,00 Türk lirası yerine 780,00 Türk lirası olarak fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmemiştir ." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Bir numaralı isteme yönelik incelemede. Sanık hakkında katılan ...'a yönelik 01.06.2019 tarihli hakaret eylemi nedeniyle 03.12.2019 tarihinde iddianame düzenlenip Samsun

10. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarih, 2019/1306 E., 2022/440 K. Sayılı ilamı ile hakaret suçundan verilen 1.120,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, inceleme konusu dosyada ise sanığın aynı katılana yönelik 17.11.2019 tarihli hakaret eylemi nedeniyle 18.06.2020 tarihinde iddianame düzenlendiği, mahkemece iki dosya arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesi nedeniyle birleştirme kararı verilemediği ve zincirleme suç hükümleri kapsamında kaldığı gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 43, ve 62. maddeleri gereğince hükmolunan cezadan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararındaki hapis cezasının mahsup edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından kanun yararına bozma istemi yerinde görülmemiştir. İki numaralı isteme yönelik incelemede.

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca belirlenen 112 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulandığında 93 gün adli para cezasına hükmolunması gerekirken 95 gün adli para cezasına hükmedilerek 740,00 Türk lirası yerine 780,00 Türk lirası olarak fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Bir numaralı isteme yönelik kanun yararına bozma talebi ile ilgili Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki iki numaralı istem yerinde görüldüğünden kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 3. Sanık hakkında hakaret suçuna ilişkin Samsun

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2023 tarihli, 2021/1769 E, 2023/27 K. sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 4.Karardaki hukuka aykırılık 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesine göre, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 4 maddeleri gereğince hükmolunan 112 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 93 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, Samsun

10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/1306 esas ve 2022/440 karar sayılı dosyası ile dosyamız arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu, dosyaların birleştirilmesi gerektiği, ancak Mahkemenin dosyasının karara çıktığı ve kararın kesinleştiği, bu aşamada birleştirilmesinin mümkün olmadığı dikkate alınarak Mahkeme dosyasında hakaret suçu yönünden verilen 56 gün adli para cezasının Mahkemece verilen 93 gün adli para cezasından mahsubu ile 37 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, 5237 sayılı Kanun'un 52/1, 52/2, 52/3. maddeleri uyarınca;