Karar Özeti
4. Ceza Dairesi 2025/11459 E. , 2026/4758 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/604 E. 2022/1122 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ...'un temyiz başvurusunun süresinde yapılmadığı ve i
Karar Detayı
4. Ceza Dairesi 2025/11459 E. , 2026/4758 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/604 E. 2022/1122 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ...'un temyiz başvurusunun süresinde yapılmadığı ve ilk derece mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine dair kararın hukuki değerden yoksun olduğu, Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıklar hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyizinin; kararın gerekçesinin yeterli olmadığı, şikayetçilerin beyanları esas alınarak haksız şekilde mahkumiyet kararı verildiği, muhatabın infaz memurları olmadığı, sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiği, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden; Sanığın savunması, şikayetçilerin beyanları, güvenlik kamera kaydı ve tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmekle sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Şikayetçilerin sayısına göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesi uygulanırken artırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Sanık ...'un Temyiz İstemi Yönünden Yokluğunda verilip 07.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesinde belirtilen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 18.01.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.03.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: İki sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu esastan reddedilmiş; sanıklardan biri, 07.06.2022'de usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı ancak 18.01.2023'te temyiz başvurusu yapmıştır. Diğer sanığın müdafii ise muhatabın infaz memurları olmadığını, suçun unsurlarının oluşmadığını ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğini ileri sürerek süresinde temyiz etmiştir.
Hukuki İlke: CMK'nın 291. maddesindeki 15 günlük süre geçtikten sonra yapılan temyiz başvurusu 298/1 uyarınca reddedilir ve ilk derece mahkemesinin bu konuda verdiği ret kararı hukuki değerden yoksundur; ayrıca şikayetçi sayısına göre TCK 43/2 uygulanırken artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekse de, aleyhe temyiz bulunmadığında bu eksiklik bozma nedeni yapılamaz.
Uygulama Sonucu: Daire, süresinden aylar sonra başvuran sanığın temyiz istemini reddetmiş; diğer sanık yönünden ise güvenlik kamerası kaydı ve şikayetçi beyanlarına dayalı mahkûmiyeti yerinde bulup, lehe kalan hatalı artırım oranına aleyhe temyiz yokluğu nedeniyle dokunmadan hükmü onamıştır.
Dava Strateji Notu: Tebligatın usulüne uygun yapıldığı hâllerde 15 günlük temyiz süresi telafisiz biçimde hak düşürür; müdafi tebliğ tarihlerini dosyaya girer girmez ajandaya işlemelidir. Kararda sanık lehine kalmış bir uygulama hatası varsa (burada zincirleme suç artırımının alt orandan belirlenmesi), katılan tarafın aleyhe temyize gitmemesi bu avantajı kalıcılaştırır; savunma bu tabloyu bozacak gereksiz genişlikte başvurudan kaçınmalıdır.