Yargıtay 4. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/12341 K.2026/4215)

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ...'ın, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1, 125/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. (2 kez) maddeleri uyarınca 3 ay ve 1 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Denizli

16. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2024 tarihli ve 2024/663 esas, 2024/827 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2025 gün ve 2025/130850 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/1 ve 125/1, 86/2 ve 86/3-a maddeleri uyarınca basit kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden basit kasten yaralama suçundan beraatine hükmedildiği anlaşıldığından,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ''Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı,

bu hâli ile uzlaşmaya tabi tehdit ve hakaret suçları yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hakaret ve tehdit suçlarının suç tarihine göre uzlaştırma kapsamında bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 86/2,3-a maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın kasten yaralama suçundan beraat etmesi karşısında, hakaret ve tehdit suçlarının uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR