Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/12342 K.2026/2635

Hakaret suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Fatsa

4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.01.2023 tarihli ve 2022/52 esas, 2023/10 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2025 gün ve 2025/130947 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, sanığın müştekiye hakaret ettiği gerekçesiyle anılan suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, müştekinin 13.12.2019 tarihli duruşmada şikayetten vazgeçtiğini beyan etmesi, sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73/4. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 131/1. maddesinde. “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği, Aynı Kanun'un 73/4. maddesinde ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesinde de, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda; mağdur ...'in 13.12.2019 tarihli duruşmada şikayetten vazgeçtiğini beyan ettiği ve sanığın vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 73/4. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca, kovuşturma şartının ortadan kalkması ve bir düşme sebebi bulunması nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğinden karar hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Fatsa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.01.2023 tarihli ve 2022/52 E. - 2023/10 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,