KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2025/13160 E., 2026/2868 K.
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2026
- Konu
- Dolandiricilik İban Magduriyeti
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/3715 E. 2023/42 K
- Suç
- Hakaret
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Detayı
245 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın suçu işlemediğine, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, hükmün gerekçesiz olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak, Sanığın katılan ve şikayetçiye yönelik hakaret sözlerini aynı kasıt ve olay bütünlüğü içerisinde, kısa zaman aralığında gerçekleştirmiş olması nedeniyle hakaret suçundan, zincirleme suç hükümleri gereğince tek hüküm kurulduktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken, ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilerek fazla ceza tayini, Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın katılana ve şikâyetçiye yönelik hakaret sözleri nedeniyle ayrı ayrı mahkûmiyetine hükmetmiş, Diyarbakır BAM 11. Ceza Dairesi istinaf başvurusunu esastan reddetmişti. Sanık müdafii suçun işlenmediğini, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğini ve kararın gerekçesiz olduğunu ileri sürerek temyize başvurdu.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: Aynı kasıt ve olay bütünlüğü içinde, kısa zaman aralığında birden fazla kişiye yöneltilen hakaret sözleri için ayrı ayrı hüküm kurulamaz; zincirleme suç hükümleri uyarınca tek hüküm kurulup ceza 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi gereğince artırılmalıdır.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: Daire, iki ayrı mahkûmiyet kurulmasının fazla ceza tayinine yol açtığını belirleyerek, Tebliğname'deki onama görüşüne aykırı biçimde BAM kararının oy birliğiyle bozulmasına karar verdi.
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Tek olayda birden çok kişiye edilen hakarette müdafi, ayrı ayrı ceza yerine TCK 43/2 uygulamasının daha lehe sonuç doğurduğunu hesaplayıp bu hususu istinaf ve temyiz dilekçelerinde açıkça işlemelidir; bu emsal, sübuta itiraz reddedilse bile içtima hatasının tek başına bozma getirdiğini göstermektedir.