KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2025/2740 E., 2025/10466 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/106 E., 2020/270 K.
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Karar verilmesine yer olmadığı, onama
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·5 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Yerel Mahkemenin 06.11.2014 tarih ve 2014/138 E., 2014/185 K. sayılı kararıyla tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesi karşısında, bozma sonrasında tehdit suçundan kurulan hükmün hukuki değerden yoksun olduğu, Hakaret suçundan kurulan hükmün ise; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği belirlendiğinden temyiz incelemesi yapılmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, dava dosyasının, tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2025/2740, K. 2025/10466, 2 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama