Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/2985 K.2026/5748

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Anayasa'nın 40/2., 5271 sayılı Kanun'un 232/6 ve 34/2., 1412 sayılı Kanun'un 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzünde verilen kararda, temyiz süresinin, kararın “tefhiminden” itibaren başlayacağının belirtilmesi yerine “tefhim ve tebliğden" şeklinde ibarelere yer verilmesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu ve kararın tebliğinin de yapılmadığının anlaşılması karşısında,

öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 265/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmış, 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını son kesen işlem olan mahkumiyet hükmünün kurulduğu 10.10.2006 tarihinden itibaren 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.