Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/3209 K.2026/3702

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Bozma üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; zamanaşımının gerçekleştiğine, beraat kararı verilmesine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında 09.10.2023 tarihli mahkumiyet kararının bulunması karşısında, dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği belirlenerek, Tebliğname'deki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın savunması, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, olay tutanakları ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik ve yasal koşulları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR