Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/4137 K.2025/10902

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyize tabi olması nedeniyle, 21.02.2025 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı yazılı incelemeye konu Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanık tarafından söylenen sözlerin Türk Dil Kurumu anlamı dikkate alındığında zorlama bir yoruma hakaret kabul edilmesinin kanuna aykırı olduğuna, katılan lehine vekalet ücreti takdirinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda iddiasını tekrarlaması, tanık beyanları ve sanığın kaçamaklı ikrarı karşısında, katılana hakarette bulunduğundan bahisle mahkumiyet kararı verilmesine ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR