Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/4404 K.2025/10644

Hakaret suçundan sanık ...'ın, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 43/1, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 1.380,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ve 2023/353 Esas, 2023/428 sayılı Kararına karşı sanık tarafından yapılan itiraz üzerine,

bu defa genel hükümler uyarınca duruşma açılmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 125/1, 43/1 ve 62/1 maddeleri gereğince 1.860,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ve 2024/11 Esas, 2024/222 sayılı Kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.04.2025 gün ve 2025/49654 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; “ Dosya kapsamına göre, Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2024 tarihli kararı ile sanığın kanun yararına bozma istemine konu edilen hakaret suçu ile birlikte inceleme konusu edilmeyen tehdit suçundan da mahkumiyetine karar verildiği, bahse konu tehdit suçu yönünden istinaf başvurusunda bulunulmasına ilişkin sanık müdafiinin 01/06/2024 tarihli dilekçesinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede, 1- Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 17/05/2021 tarihli ve 2021/8956 esas, 2021/13803 karar sayılı ilamında yer alan '' ... mağdurun 11/10/2018 tarihli duruşmada usulüne uygun olarak şikayetten vazgeçmiş olması ve kararın kanun yararına bozmaya konu edilmiş olması karşısında, sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, TCK’nın 73/4. ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerekirken, şikayetten vazgeçme beyanı dikkate alınmadan kurulan mahkumiyet hükmü hukuka aykırıdır. ...

BOZULMASINA, ..." şeklindeki açıklama nazara alındığında, Sanığın üzerine yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikâyete tâbi olduğu, müştekinin 16/11/2023 tarihli dilekçesi ile şikayetinden vazgeçtiği ve sanığın şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanın da bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı Kanun'un 73/4-6 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında, 2- Kabule göre de,

sanığın katılana yönelik hakaret içerikli mesajlar gönderdiğinden bahisle mahkemesince yapılan yargılamada mahkumiyetine karar verilip, eylemin zincirleme biçimde işlendiğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de;

sanık hakkında düzenlenen Zile Cumhuriyet Başsavcılığının 09/05/2023 tarihli iddianamesinde anılan Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin istemde bulunulmadığının anlaşılması karşısında, mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226/3. maddesi gereğince sanığın ek savunması alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir. ” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1 Numaralı istem Yönünden 5237 sayılı Kanun'un 131/1. maddesinde “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği, Aynı Kanun'un 73/4. maddesinde ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8.

Maddesinde de, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; mağdurun 16.11.2023 tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçtiği, sanığın 03.07.2023 tarihli dilekçesinde şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği buna rağmen 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 73/4. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca, kovuşturma şartı ortadan kalktığından ve düşme sebebi bulunduğundan davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği kabul edilmelidir. 2 Numaralı İstem Yönünden Her ne kadar sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması da kanun yararına bozma konusu yapılmak istenilmişse de, 1 nolu isteme ilişkin bozmanın niteliğine göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hakaret suçundan sanık hakkında Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ve 2024/11 Esas, 2024/222 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca karardaki hukuka aykırılık, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun'un 73/4. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,