Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/4761 K.2025/12936

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi; katılandan kaynaklanan haksız bir fiil bulunmadığına, bölge adliye mahkemesinde duruşma açılarak yeniden hüküm kurulduğundan vekalet ücretinin buna göre belirlenmemesinin hukuka aykırı olduğuna ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; hakaret kastı bulunmadığına, sözlerin kaba ifade ve eleştiri niteliğinde olduğuna, gıyapta hakaret suçunun unsurlarının gerçekleşmediğine, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılanın beyanı, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamından katılanın hazır bulunduğu ortamda hakaret suçunun işlendiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,

İlk derece mahkemesinde görülen iş nedeniyle Sağlık Bakanlığı Personeline Karşı İşlenen Suçlar Nedeniyle Yapılacak Hukuki Yardımın Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 11. maddesi ile 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 14. maddesi uyarınca katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin Sağlık Bakanlığı'na verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2. maddesi uyarınca bölge adliye mahkemesinde görülen işlerin duruşması ayrı ücreti gerektirdiğinden birden fazla duruşmada katılan kendisini bölge adliye mahkemesinde vekil ile temsil ettirdiğinden katılan lehine bölge adliye mahkemesinde görülen iş nedeniyle ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesi hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün 12. fıkrasındaki vekalet ücretine ilişkin kısımdaki "katılana verilmesine" ilişkin kısım hükümden çıkarılarak yerine "Sağlık Bakanlığı'na verilmesine" ilişkin ibarenin eklenmesi, ayrıca hüküm fıkrasına “ bölge adliye mahkemesinde görülen duruşmalarda katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden,

karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, 4.080,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak, Sağlık Bakanlığına verilmesine” şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,