Karar Özeti
4. Ceza Dairesi 2025/6750 E. , 2025/14324 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2024/1 E. 2024/75 K. SUÇ: Fuhuş TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İTİRAZA KONU KARAR: Ret Dairemizin 21.04.2025 tarihli ve 2024/4702 Esas, 2025/7246 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.07.2025 tarihli ve 2
Karar Detayı
4. Ceza Dairesi 2025/6750 E. , 2025/14324 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2024/1 E. 2024/75 K. SUÇ: Fuhuş TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İTİRAZA KONU KARAR: Ret Dairemizin 21.04.2025 tarihli ve 2024/4702 Esas, 2025/7246 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.07.2025 tarihli ve 2024/27537 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2. Dairemizce 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. 3.Dairemizin ret kararının kaldırılmasına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yoluna başvurduğu anlaşılmıştır. II. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin eksik gerekçeyle hüküm kurulması yönündeki bozma gerekçesinin, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e maddesi uyarınca istinaf incelemesi sonucunda bozma sebebi yapılabilecek olan ve aynı Kanun'un 289/1. maddesinin a, b, c, d, e, f ve i bentlerinde sayılan hukuka kesin aykırılık hallerine girmediği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi tarafından bozma kararı verildiği, halbuki duruşma açarak kendisinin mahkumiyet kararı vermesi gerektiği, bu durumda da Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2018 gün ve 2018/38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca; hükmün temyiz yasa yoluna tabi olacağının aşikar olduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin bozma kararına, ilk derece mahkemesinin 5271 sayılı Kanun'un 284. maddesi uyarınca direnme hakkı bulunmadığından, bozmaya uyarak fuhuş suçundan 3 yıl hapis cezası ve 10.000,00 TL adli para cezasına karar vermesi, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin bu hükmü esastan reddetmesinin sanığın temyiz hakkını ortadan kaldırmayacağı, bu nedenle söz konusu hükmün temyiz yasa yoluna tabi olduğu, hükmün temyizen incelenerek mahkumiyet kararının onanması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin eksik gerekçeyle hüküm kurulması yönündeki bozma gerekçesinin, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e maddesi uyarınca istinaf incelemesi sonucunda bozma sebebi yapılabilecek olan ve aynı Kanun'un 289/1. maddesinin a, b, c, d, e, f ve i bentlerinde sayılan hukuka kesin aykırılık hallerine girmediği, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının temyize tabi bir karar olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. IV. KARAR 1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2.5271 sayılı Kanun'un 308/2. maddesi gereği Dairemizin 21.04.2025 tarihli ve 2024/4702 Esas, 2025/7246 Karar sayılı sanık ... hakkında fuhuş suçundan verilen ret ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla işlemesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen kısım dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2025 tarihinde karar verildi.