Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/752 K.2025/10018

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanık hakkında katılana yönelik hakaret içeren sözleri nedeniyle asgari hadden ayrılarak karar verildikten sonra sadece kanun metnini yazmak suretiyle arttırıma ilişkin yeterli gerekçe oluşturulmadan 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca en üst hadden 3/4 oranında arttırım yapılarak cezalandırılmasına karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

2.Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri; sözlerin iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında olduğu, haksız fiil ve karşılıklı hakaret olup olmadığının tartışılmadığı, lehine hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğu, cezanın alt hadden uzaklaşılarak ve 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesindeki artırım oranının üst hadden belirlenmesinin hukuka aykırı olduğu, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin bozma sebepleri dışındaki temyiz istekleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.Sanığın katılana yönelik 03.08.2016 tarihinde sulh hukuk mahkemesinde verdiği dava dilekçesinde geçen "dolandırıcı" 27.10.2016 tarihinde aile mahkemesine sunduğu cevap dilekçesinde yer alan "dolandırıcı", 06.01.2017 tarihinde asliye ceza mahkemesinde sanık olduğu davaya sunduğu dilekçede yazdığı "evrak sahtekarı" şeklindeki sözlerinin hakaret suçunu oluşturduğu, diğer davaya konu farklı tarihlerdeki sözlerinin ise 5237 sayılı Kanun'un 128. maddesi de gözetildiğinde katılanın açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturmadığı, kaba ifade niteliğinde olduğu,

sanığın 03.08.2016, 27.10.2016 ve 06.01.2017 tarihlerindeki eylemlerinin hakaret suçunu oluşturması karşısında; gerekçe gösterilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin artırım oranının 3/4 olarak üst hadden belirlenmesi,

2. Sanığın savunmasında katılan hakkında suç duyurularında bulunduğunu belirtmesi karşısında, bu dosyaların getirtilip incelenmesi, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde de durularak 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 3. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 06.01.2017 olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca ... 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,