Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/7595 K.2026/3882

Yapılan ön inceleme neticesinde, suça sürüklenen çocuk hakkında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin ek kararı ile hakaret suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının temyize tabi olmaması nedeniyle temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296/1-2 maddesi gereğince temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 286/2-(h) maddesinde yer alan "Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar"ın temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak,