Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2026/3136 K.2026/5177

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; cezalandırmaya yeter, her türlü şüpheden uzak ve kesin bir delilin bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz nedenleri özetle; temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına ve resen belirlenecek nedenlere yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,Temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK'nın "265/2." yerine "262/2." maddesi yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu, Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. KARAR