Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/10835 K.2010/13256

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Gazeteciler Yayıncılık AŞ aleyhine 20/05/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/12/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesi davanın reddine karar vermiş; hüküm, Dairemiz sayın çoğunluğu tarafından onanmıştır. Onama kararına aşağıda göstereceğim nedenlerle katılmam mümkün değildir.

17 Mayıs 2008 tarihli ... Gazetesinin birinci sayfasında “Yazan İlginç İddia Vahim” başlığı ile manşetten büyük puntolarla; “...’nın kasedini ele geçirerek ... Hükümetini düşüren ... ..., ...’ın Dolmabahçe zirvesinde ...’a eşinin usulsüz harcamalarıyla ilgili dosya verdiğini iddia etti” şeklindeki haberin yer aldığı, 19. sayfadaki devamında da, bunları tekrarla birlikte, Deniz Kuvvetleri eski Komutanı ... Paşa’nın başına gelenlerin ...’ın başına da gelebileceği imasında bulunduğunun iddia edildiği vurgulanarak, Kültür eski Bakanlarından ... ...’ın ... Gazetesindeki ...’a “şantaj” yapıldığı iddiasını içeren köşe yazısı aktarılmış, ayrıca o günden sonra ...’ın, Başbakanı ve ...’ yi doğrudan hedefleyen açıklamalardan kaçındığı bildirilmiştir.

İlk derece mahkemesi; ... ... tarafından kaleme alınan ve ... Gazetesi’nin 15 Mayıs 2008 günlü nüshasında yayımlanan yazıya atıfta bulunulduğu, yorum ve ekleme yapılmadan aynen yayınlandığı gerekçesiyle davayı reddetmiştir.

Yerel mahkemenin yukarıdaki gerekçesi kabul edilemez. Dairemizin yerleşik uygulamasında, gerçek dışı ya da aşağılama, hakaret ve sövme içeren yazı ve haberleri başka yerlerden aynen alarak yayınlayanlar da sorumlu tutulmaktadır. Dava konusu yazıda yer alan haber davacının kişilik haklarına saldırı içermiyorsa da, “...’a şantaj yapıldı” biçimindeki anlatım bölümü suç yükleme (isnadı) niteliğindedir.

Şantaj suçu ve müeyyidesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107. maddesinde düzenlenmiştir. Suç isnadı niteliğindeki bir haberin daha önce başka bir yerde yayımlanmış olması, davalı yanın eylemini hukuka uygun duruma getirmez. Davalı yan, davacıya yüklediği suçun gerçekliğine ilişkin herhangi bir kanıt da sunmamış olduğundan, dava konusu haberin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunun benimsenmesi gerekir.

İlk derece mahkemesince açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasa ile Dairemizin istikrar bulmuş içtihatlarına uygun düşmediğinden kararın bozulması görüşüyle sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum. 20/12/2010